|
|
|---|
|
Provocatief Coachen
Na jaren van dociel hummen, het trekken van onwillige karren en empathisch meezuchten is er eindelijk iets nieuws onder de zon. Voel je je ’s avonds uitgeblust en uitgezogen of pieker je over hoe je in godsnaam je coachee of deelnemer aan een training in beweging krijgt? Het einde is in zicht. Therapieland staat op zijn kop want vanaf nu wordt je een lachende coach.
De provocatieve stijl is een uit Amerika overgewaaide behandelvorm. De grondlegger, Frank Farrely, een meevoelende, Rodgeriaanse psychotherapeut, begon in de jaren 60 in een opwelling zijn cliënten te vertellen wat hij echt dacht. Zijn cliënten waren geschokt maar ze gingen wel snel vooruit. Gedurende tientallen jaren verfijnde hij zijn nieuwe, uitdagende manier van therapie bedrijven. Zijn werkwijze werd door Jeffrey Wijnberg en Jaap Hollander verder uitgewerkt en naar Nederland geïmporteerd.
De bouwstenen van provocatief coachen De provocatieve coach werkt vanuit drie basishoudingen namelijk: warmte, humor en confrontatie. De coach is daarbij nooit alleen maar grappig of warm. Provocatie bestaat alleen maar als alle drie de peilers op het juiste moment en in de juiste proportie aanwezig zijn. En dat is precies ook de uitdaging.
Als uitgangspunt geldt dat de coachee verantwoordelijk is voor de inbreng van het probleem, het bewaken van de structuur en het aandragen van oplossingen.
Bij provocatieve coaching maak je gebruik van je eigen intuïtie, creativiteit en fantasie. Daarnaast pas je dramatechnieken toe om het gezegde te versterken, te ontkrachten, te spiegelen of gewoon om op de lachspieren te werken. Het is onze overtuiging dat relativering een deel van de oplossing vormt.
Basisprincipes De provocatieve coaching gaat uit van een aantal basisprincipes zoals:
“De humor draagt de ziel over afgronden heen en leert ze met haar eigen leed te spelen” (Anselm Feuerbach 1775-1833)
|
